Kaç gündür içimdeki yazma hevesi sonunda doruğa ulaşınca dayanamadım.
Aslında yazmaktan hoşlanan ama hiç vakit bulamamaktan yada üşenmekten yakınan tiplerdenim. Oysa ki yazmayı hiç sevmem hatta katlanamam bile.
Ama yine de yazmalı insan. Kendini yeniden sevebilmek için yazmalı özünde iyi olduğunu görebilmek için..
Gerçeklikten, doğallıktan, içtenlikten koptukça koptuk. Her an birilerinin yüzüne gülüyoruz istemesek de bazen mecbur kalıyoruz. Terbiyemiz yada çekingenliğimiz elvermiyor.
Ama bir an önce birazcık da olsa kırmak lazım bunu. İşte bu yüzden yazmaya giriştim.
Kimseyi kırmadan dökmeden yada birilerine "ya bunun altında bişey var mı acaba ?" diye sorma fırsatını vermeden içimden gelenleri dökmek istedim. Benim gibi düşünen herkese içten olmak kaydıyla bu blog açıktır istediğini yazabilir. İşte bu yüzden artık
bırakın bu işleri fırçalayın dişleri..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder